BRAHMA STANDARTLARI

Hindistanın Brahmaputra bölgesinden alan bu iri cüsseli ırk, Avrupa ve Amerika’da daha sonralarda farklı şehirlerde günümüz deki daha görseli sağlam hale getirilmişlerdir…e.b

Karakter: oldukça sakin, kendinden emin, dik duruşlu, yoğun paçalarla örtülmüş bir ayak , bahçelerde çocuklarla çok iyi anlaşa bilen bir ırktır…e.b

 

Brahma Tavuğunun Tarihçesi

Brahma’nın orijini hakkında pek çok tartışma vardır. Çin’in Şangay limanından ihraç edilen çok büyük tavuklardan Amerika Birleşik Devletleri’nde geliştirilmiş bir tür olduğu düşünülmektedir.

Türün ilk örnekleri Şangay tavuğu olarak bilinmektedir. Günümüzde Bangladeş tavuğu olarak bilinen Chittagong tavukları ile sınırlı çapraz melezleme Brahma tavuğuna özgün kafa şeklini ve onu Cochin türünden ayıran gaga ibiğini kazandırmıştır. Cochin de Şangay tavuklarından geliştirilmiş bir başka türdür.

Brahma tavukları ilk kez 1852 yılı Aralık ayında İngiltere’ye ihraç edilmiştir. George Burnham, Kraliçe Viktorya’ya hediye olarak 9 adet “Gri Şangay” tavuğu göndermiştir. Dark Brahma varyasyonu bu Gri Şangay tavuklarından İngiliz yetiştiriciler tarafından geliştirilmiştir. Geliştirilen bu yeni tavuklar da bu kez İngiltere’den ABD’ye ihraç edilmiştir.

Light ve dark Brahma, 1874 yılında Amerikan Kümes Hayvanları Birliği’nin mükemmellik standartlarının ilk baskısında yer almıştır. Buff varyasyonu ise 1924’te ya da 1929’da eklenmiştir.

1850 – 1930 yılları arasında Brahma tavuğu Amerika Birleşik Devletleri’nde eti en yaygın olarak tüketilen tavuk türüydü. Bu büyük türün horozları 8 kg. kadar geliyordu. Dişileri ise 6 kg. ağırlığa kadar ulaşıyordu.

 

Brahma

Menşei:
Hindistan’ın Brahmaputra bölgesinden alan bu ırk, Avrupa ve Amerika’da günümüz değerlerine getirilmiştir.

Genel izlenim:
Etkileyici ve dik duruşlu bir tür, yoğun ve bol miktarda etek ve paçaları bulunur. Hem derin hem geniş yapılı cüssesi benzeri bol tüylü ırklardan farklı olarak, örnek Dev Cochin, daha az yuvarlak bir görüntüye sahip olmasını sağlıyor. Nispeten küçük kafa süslemeleri kendisini olduğundan daha büyük göstermekte. Duruşu kendinden emin ama yine de saldırgan ve kavgacı değil.

 

Şekil tarifi:

  • Gövde:   geniş ve derin, omuz kısmı çok iri.
  • Kafa:   Kafa tası gayet kısa, geniş, yukarı kısmı yuvarlak, kaşları gözler üzeri çok sarkık, yüzü tüysüz ve canlı (kan) kırmızı.
  • İbik:   Üçlü sıralı bezelye ibik, küçük, sağlam ve kafası üzeri dik yerleştirilmiş, ön kısmı daha ince ve düşük, arkaya doğru yükselip giden, her bir sırası düzenli olarak diş atmış, yükseklikler ön ve arka kısımda ortadaki dişlere nazaran daha küçük.
  • Gaga:   Gayet kısa, güçlü, düzgün bir eğimle kıvrık, sarı veya sarı üzeri boynuz rengi bir leke.
  • Çene lobu:   Küçük, gayet gelişmiş boyun eti, sakalın alt kısmı güzel yuvarlanmış, mümkün mertebe pürüzlerden arınmış, canlı (kan) kırmızı.
  • Kulak lobu:   Uzun, uzunlu çene lobu’nu yakalamış bazen hafif geçer, mümkün mertebe pürüzlerden arınmış, canlı (kan) kırmızı.
  • Göz:   Büyük, derin yerleştirilmiş, turuncu kırmızı’dan kırmızımsı kahve’ye kadar bir yelpazede.
  • Boyun:   Orta uzunlukta, düzgün kavisli, boyuna kadar çok zengin tüylü, böylece kafa ve boyun tüyleri net olarak ayırt edilebilmekte, çok zengin gerdan (tüyleri), omuzlarını tamamen kaplamış bir şekilde ve boynunun ön kısmıyla birleşen.
  • Sırt ve eğer:   Kısa, çok enli, düz veya omuz arası bir nebze boş, eğer kısmı bol tüylü, geniş ve kuyruk tepesine doğru dik (yokuş).
  • Göğüs:   Çok geniş, dolu dolu, yuvarlak kavisli ve kabarık (öne doğru), bol tüylü.
  • Kanat:   Küçük, yüksek taşınılan, kanadın alt kısmı hemen hemen yatay yürür, kanadın alt kısmı sırt çizgisini takip edip dik kuyruk çizgisinin aynı doğrultusunda durur, eğer’den sallanan tüylerin altında taşınır.
  • Omuzlar:   Çok geniş
  • Kuyruk:   Kısa – orta arası uzunlukta, dolu, düzgün dağılımlı, yüksek/ dik, orak tüyleri kısa, kuyruk arka taraftan bakıldığında ters bir V oluşturmalı.
  • Arka:   dolu dolu, çok gelişmiş ve bol tüylü
  • Baldır:   Orta ve uzun aralığı uzunlukta, kuvvetli, üst kısmı göğüs tüyleriyle kaplı, baldır yanları bol tüylü, topuklar bol yumuşak ve yuvarlanmış uçlu tüylü. Akbaba topuk tüylerine müsaade edilmemeli (topuktan arkaya uzanan tüyler)
  • Bacak ve parmaklar:   Parmaklar ayrık, kuvvetli, 4 parmak, orta ve dış parmak bol paçalı, paçalar dışa doğru büyümeli, tamamı sarı renk.

Horoz ve tavuk arasındaki farklar:
Özellik farkları yoktur

Ciddi/ ağır hatalar:
Akbaba topuk tüylenmesi, parça paça, orta ve dış parmakların kısmen paçalı olması, çok az veya aşırı derece pamuksu tüy yapısı, çok küçük veya çok büyük ibik oluşumu, zayıf ve küçük bir yapı, sarı dışında bacak ve ayak renkleri.

Hatalar:
Yukarıda belirtilen ciddi/ ağır hataların az bir ölçüde belirlenmesi.

Ağırlık:         Horoz 4-5 kg                           Tavuk 3-4 kg
Ağırlık:         Horoz 1600 -1700 gram       Tavuk:  1200 – 1300 gram
Bilezik TR    Horoz 27 mm            Tavuk 24

Renk ve çeşit tarifleri ekte yayınlanacaktır.

Yazı sahibi:  Dumbanoğlu Çiftliği
Tarih:  23.12.2016